Nie mogłem w pełni cieszyć się lekturą trzeciego odcinka – w maju Michał Śledziński ogłosił, że „Wartości rodzinne” skończą się po czwartej części. W ten sposób okazało się, że trzymam w ręku odcinek przedostatni.
więcej…

Po pełnym akcji „Marszu drewnianych żołnierzyków” można się było spodziewać, że Bill Willingham zwolni nieco w „Baśniach” z tempem wydarzeń. Dlatego nie zaskoczył mnie spokojniejszy rozwój wypadków w „Czterech porach roku”. Zdziwiły mnie tylko głosy na forach i w recenzjach, że to odcinek nudny i niemrawy.
więcej…

„Wilq” zaczął karierę w „Produkcie” i właściwie należą mu się gratulacje, bo przeżył macierzysty magazyn i doczekał się 14 zeszytów oraz pierwszego wydania zbiorczego. O „Wilq 1234″ głośno było przed premierą, jednak po niej nie znalazłem zbyt wielu opinii. Niby to tylko wznowienie i nie bardzo jest sens dyskutować nad już raz wydanym komiksem. Ale z drugiej strony, zbiorczy „Wilq” ma kilka cech, o których warto wspomnieć – choćby przez wzgląd na nasz „Produktowy” cykl oraz osoby, dla których będzie to pierwszy kontakt z superbohaterem z Opola.
więcej…

Wspomnienia to zabawna rzecz, każdy ma własne. Jednakże jeśli zbierze się je obok siebie, to zaczyna wyłaniać się z nich wspólny obraz. Trzeba tylko spojrzeć na nie z odpowiednim dystansem. Na przykład tak, jak w „Pamiętam, jak…”; wydanym niedawno komiksie opowiadającym o obfitującym w ważne wydarzenia końcu lat 80. w podzielonych Niemczech.
więcej…

Można zaryzykować twierdzenie, że sława bohatera komiksowego jest odwrotnie proporcjonalna do ilości dobrych gier o nim. Dobrze ilustruje to prawidłowość, ale nijak nie wyjaśnia dlaczego flagowi bohaterowie DC, Batman i Superman, nie mieli do tej pory szczęścia do udanych produkcji. A z Mrocznym Rycerzem wyszło ich przecież sporo. Jednak los w końcu uśmiechnął się do Nietoperza, rzucona przez Two-Face moneta wylądowała wreszcie czystą stroną do góry i światło księżyca ujrzała naprawdę dobra gra o Batmanie. Dodatkowo czerpiąca z komiksów tak mocno, że grając można sięgnąć po aż dwa i poszerzyć spektrum wrażeń.
więcej…

XVII-wieczne Dzikie Pola to teren, za którego obraz w naszej zbiorowej wyobraźni w dużej mierze odpowiada „Trylogia” Henryka Sienkiewicza. „Maksym Osa” Igora Baranko jest spojrzeniem na temat okiem współczesnego ukraińskiego autora, które pokazuje, ile jeszcze pierwszorzędnej rozrywki można z nich wycisnąć. Niekoniecznie wyłącznie ku pokrzepieniu serc.
więcej…

Tak się złożyło, że dwa festiwale – wiosenne Warszawskie Spotkania Komiksowe i jesienny Międzynarodowy Festiwal Komiksu – wyznaczają zinom cykl wydawniczy. Bałtycki Festiwal Komiksu ma szansę tę harmonię zakłócić, być może zmuszając wydawców do zwiększenia częstotliwości, a rysowników i scenarzystów do bardziej wytężonej pracy. Póki co – po „czwórce” na WSK, na MFK trafi w Wasze łapki piąty numer „Kolektywu” od netkolektywu, czyli zin twórców, których na co dzień spotkać można w różnych zakątkach sieci.
więcej…

Wydawać by się mogło, że w temacie „amerykańskich gangsterów lat międzywojennych” nie można powiedzieć już nic nowego. Od prawie stu lat literatura, film, a także komiksy karmią nas obrazami mniej lub bardziej wykolejonych przestępców z dymiącymi Thompsonami w dłoniach. Wydany niedawno przez Taurus Media „Torpedo” po raz kolejny zabiera nas do wielkiego amerykańskiego miasta doby prohibicji, ale mimo faktu, że komiks powstał ponad 20 lat temu, jest to podróż, w którą warto dać się porwać. I wywieźć do jakiegoś opuszczonego z powodu wielkiego kryzysu magazynu.
więcej…

Gdy pierwszy raz pisałem o „Kartonie”, byłem pełen etuzjazmu – projekt to zarazem ambitny i genialny w swej prostocie. Magazyn komiksowy ze stałymi seriami – tutaj cartoonowymi – rozbudzał nadzieję, że zobaczymy coś, czego nie widzieliśmy od prawie pięciu lat. Nasz rynek jest przecież ubogi w regularnie wydawane seriale – na „Wilqa” trzeba zazwyczaj czekać, a samymi „Wartościami rodzinnymi” człowiek żyć nie będzie. I chociaż wszyscy wiemy, co dzieje się z papierem niefrasobliwie zostawionym w kieszeni pranych spodni, zadajmy to sakramentalne pytanie – jak wyszedł „Karton” w praniu?
więcej…

Grafika przygotowana przez KaeReLa specjalnie dla czytelników Motywu. Aby pobrać tapetę w wysokiej rozdzielczości, kliknij tutaj.

Tworzenie komiksu w Polsce to rozrywka pasjonatów lub, jak kto woli, szaleńców – miesiącami, po godzinach, rysuje się plansze lub pisze scenariusze obrazkowych historii, które i tak trafią do garstki w większości pełnoletnich zapaleńców. Jak więc nazwać kogoś, kto postanawia w takich warunkach stworzyć głównonurtowy komiks dla dzieci, przy którym nie będą ziewać również dorośli?
więcej…