Marvel Noir to kolejny alternatywny świat w obrębie wielkiego i cały czas puchnącego uniwersum Marvela. Od pozostałych różni go to, że jest osadzony w klimacie… zgadliście – noir! Czy da się pogodzić USA lat trzydziestych, nieustanny deszcz, mroczne zaułki, prohibicję, mafijne porachunki, prochowce i kapelusze Fedora z… superbohaterami w kolorowych trykotach? Sprawdziłem czytając „Daredevil Noir” i „Spider-man Noir”.
więcej…
Niestety nie udało nam się namówić Grzegorza Rosińskiego do zaprezentowania miejsca swojej pracy (szczerze – nawet nie próbowaliśmy), ale znalazłem krótkometrażowy film obrazujący pracę nad obrazem, który warto pokazać właśnie w tym cyklu. Naprawdę warto poświęcić te 20 minut.
Od prawie miesiąca z miejskich murów atakują plakaty filmowej adaptacji „Kick-Ass”. W oczy rzuca się nieudolnie zamaskowane słowo-hasło: „Zajebisty!”. Postaram się użyć nieco większej ilości przymiotników, by ocenić, czy faktycznie film zasługuje na taki epitet. A może lepiej przeczytać komiks?
Uwaga, tekst zawiera spoilery!
więcej…
Czytając „Osiedle Swoboda”, myślałam o mantrze pewnych słów i czynności, którymi codziennie witam sąsiadów i wąsatą panią z pobliskiego sklepu. Ten bez namysłu odprawiany rytuał, który nazwać można pustym gestem, sprawia, że codziennie nieświadomie zgadzam się na przynależność do grupy społecznej funkcjonującej w ściśle określonym czasie i miejscu. Wszystko bowiem obrasta lekki tłuszczyk kontekstów kulturowych. Idziesz do sklepu – jesteś konsumentem; stajesz pod sklepem – jesteś menelem; siadasz na ławeczce pod blokiem – jesteś blokersem itd. Codzienność ma formę rytuału, a widoczne jest to chyba najlepiej w formie serialu. Każda umowność i niedopowiedzenie zdają się być niesione na fali tego, co mówi się samo, czego istnienie zakładamy. Wystarczy nieraz jeden przedmiot lub dwa charakterystyczne zdania w ustach bohatera i już dostrzec można pewną czasoprzestrzenną specyfikę przedstawionych w nim zjawisk.
więcej…
Z okazji premiery trzeciego „Kartonu” i Festiwalu Komiksowa Warszawa mamy dla Was mały konkurs, w którym możecie wygrać „Karton” #3.
W nagłówku widzicie Rubino – wrednego jednorożca, nowego bohatera magazynu „Karton”. Schowaliśmy go gdzieś na Motywie w czterech różnych pozach. Osoba, która pierwsza znajdzie wszystkie jednorożce, wygra. Konkurs trwa do końca najbliższego piątku, a odpowiedzi przysyłajcie na mój adres mailowy (w dziale Kontakt).
Jednocześnie informujemy o wystawie „Kartonowe ludziki”, która będzie trwała od 20 kwietnia do 15 maja w klubokawiarni Lorelei. Wernisaż w poniedziałek 26 kwietnia o godz. 19.00. Więcej informacji na stronie „Kartonu” i Komiksowej Warszawy.
Aktualizacja:
Konkurs rozstrzygnięty. Wygrał Błażej Misiak. Gratulujemy!
Kliknij, aby zobaczyć cały plakat.
Pierwszy w tym roku wysyp nowości przypada na Festiwal Komiksowa Warszawa, czego należało się zresztą spodziewać. Jak zawsze przygotowałem listę premier, która będzie uzupełniana w miarę spływania kolejnych informacji.
więcej…
Pierwsze osiem tomów „Żywych trupów” przeczytałem za jednym zamachem, koniec ósmego odcinka był więc dla mnie pierwszym porządnym cliffhangerem, którego nie załatwia się przewróceniem strony. Na szczęście wydawnictwo Taurus ustabilizowało nieco cykl wydawniczy serii. Oczekiwanie na dziewiąty tom było nerwowe ale krótkie, bo trzymiesięczne.
więcej…
Dawno temu sporządziłam listę „9 najgłupszych zasad świata shōjo”, która odkrywała przed czytelnikiem Motywu mroczny świat głupoty mang dla dziewcząt. Nadszedł czas wyruszyć w nową wyprawę – w świat japońskich komiksów shōnen, dla męskich chłopców i męskich mężczyzn!
więcej…
Wydawnictwo Egmont, niesłusznie często kojarzone tylko z drogimi i ekskluzywnymi wydaniami, przypuszcza szturm na kioski i osoby, które czytają fantasy, acz niekoniecznie w komiksie. Jeszcze nie wiedzą, że są grupą docelową nowego magazynu – „Fantasy Komiks”.
więcej…
Poniższy tekst miał w założeniu być podsumowaniem akcji, którą zainicjował anonimowy fan, bądź fani, szumnie tytułujący się Nieformalnym Frontem Fanów Komiksu. Jednakże z perspektywy dwóch tygodni, które minęły od powstania blogu „Tęsknie za Tobą, zeszytówko”, nie da się chyba mówić o jakiejś zorganizowanej akcji. Nie ma więc za bardzo czego podsumowywać. Mogę za to podzielić się kilkoma spostrzeżeniami i zastanowić się, raz jeszcze, czemu źle się dzieje w państwie polskim i komiksów w zeszytach tu nie uświadczysz.
więcej…
