Nie ukrywam, że od dawna śledzę rozwój rozmaitych sposobów na publikację cyfrowych wersji komiksów. Czytnik na stronie Marvela to krok w dobrą stronę, jednak dostępny tylko w internecie przegrywa z tradycyjnymi zeszytami, które można zabrać ze sobą w podróż pociągiem – nie wyobrażam sobie taszczenia laptopa i przenośnego internetu. Pojawiły się co prawda lekkie i małe czytniki ebooków, ale brak im kolorowych ekranów. Dopiero niedawna premiera tabletu Apple oraz serwisu Graphic.ly zapaliły światełko w mojej głowie, dlatego bez wahania zapisałem się do testowania wersji beta.
Czytaj dalej

Pisząc o poprzednim, piątym tomie serii, Paweł zwracał uwagę, że “Cztery pory roku” są momentem przejściowym, chwilą oddechu, która pozwala rozejrzeć się po uniwersum, ale nie pcha głównej intrygi znacząco naprzód. “Strony rodzinne” przenoszą akcję do krainy Baśniowców i przynoszą odpowiedź na jedno z najważniejszych pytań w “Baśniach”: kim jest Adwersarz?
Czytaj dalej

Nie mogłem w pełni cieszyć się lekturą trzeciego odcinka – w maju Michał Śledziński ogłosił, że “Wartości rodzinne” skończą się po czwartej części. W ten sposób okazało się, że trzymam w ręku odcinek przedostatni.
Czytaj dalej

Po pełnym akcji “Marszu drewnianych żołnierzyków” można się było spodziewać, że Bill Willingham zwolni nieco w “Baśniach” z tempem wydarzeń. Dlatego nie zaskoczył mnie spokojniejszy rozwój wypadków w “Czterech porach roku”. Zdziwiły mnie tylko głosy na forach i w recenzjach, że to odcinek nudny i niemrawy.
Czytaj dalej

“Wilq” zaczął karierę w “Produkcie” i właściwie należą mu się gratulacje, bo przeżył macierzysty magazyn i doczekał się 14 zeszytów oraz pierwszego wydania zbiorczego. O “Wilq 1234″ głośno było przed premierą, jednak po niej nie znalazłem zbyt wielu opinii. Niby to tylko wznowienie i nie bardzo jest sens dyskutować nad już raz wydanym komiksem. Ale z drugiej strony, zbiorczy “Wilq” ma kilka cech, o których warto wspomnieć – choćby przez wzgląd na nasz “Produktowy” cykl oraz osoby, dla których będzie to pierwszy kontakt z superbohaterem z Opola.
Czytaj dalej

Wspomnienia to zabawna rzecz, każdy ma własne. Jednakże jeśli zbierze się je obok siebie, to zaczyna wyłaniać się z nich wspólny obraz. Trzeba tylko spojrzeć na nie z odpowiednim dystansem. Na przykład tak, jak w “Pamiętam, jak…”; wydanym niedawno komiksie opowiadającym o obfitującym w ważne wydarzenia końcu lat 80. w podzielonych Niemczech.
Czytaj dalej

Można zaryzykować twierdzenie, że sława bohatera komiksowego jest odwrotnie proporcjonalna do ilości dobrych gier o nim. Dobrze ilustruje to prawidłowość, ale nijak nie wyjaśnia dlaczego flagowi bohaterowie DC, Batman i Superman, nie mieli do tej pory szczęścia do udanych produkcji. A z Mrocznym Rycerzem wyszło ich przecież sporo. Jednak los w końcu uśmiechnął się do Nietoperza, rzucona przez Two-Face moneta wylądowała wreszcie czystą stroną do góry i światło księżyca ujrzała naprawdę dobra gra o Batmanie. Dodatkowo czerpiąca z komiksów tak mocno, że grając można sięgnąć po aż dwa i poszerzyć spektrum wrażeń.
Czytaj dalej

XVII-wieczne Dzikie Pola to teren, za którego obraz w naszej zbiorowej wyobraźni w dużej mierze odpowiada “Trylogia” Henryka Sienkiewicza. “Maksym Osa” Igora Baranko jest spojrzeniem na temat okiem współczesnego ukraińskiego autora, które pokazuje, ile jeszcze pierwszorzędnej rozrywki można z nich wycisnąć. Niekoniecznie wyłącznie ku pokrzepieniu serc.
Czytaj dalej

Tak się złożyło, że dwa festiwale – wiosenne Warszawskie Spotkania Komiksowe i jesienny Międzynarodowy Festiwal Komiksu – wyznaczają zinom cykl wydawniczy. Bałtycki Festiwal Komiksu ma szansę tę harmonię zakłócić, być może zmuszając wydawców do zwiększenia częstotliwości, a rysowników i scenarzystów do bardziej wytężonej pracy. Póki co – po “czwórce” na WSK, na MFK trafi w Wasze łapki piąty numer “Kolektywu” od netkolektywu, czyli zin twórców, których na co dzień spotkać można w różnych zakątkach sieci.
Czytaj dalej

Wydawać by się mogło, że w temacie “amerykańskich gangsterów lat międzywojennych” nie można powiedzieć już nic nowego. Od prawie stu lat literatura, film, a także komiksy karmią nas obrazami mniej lub bardziej wykolejonych przestępców z dymiącymi Thompsonami w dłoniach. Wydany niedawno przez Taurus Media “Torpedo” po raz kolejny zabiera nas do wielkiego amerykańskiego miasta doby prohibicji, ale mimo faktu, że komiks powstał ponad 20 lat temu, jest to podróż, w którą warto dać się porwać. I wywieźć do jakiegoś opuszczonego z powodu wielkiego kryzysu magazynu.
Czytaj dalej