„Gotyk na dotyk” to slogan reklamowy miasta Toruń.

Pisząc o epoce wiktoriańskiej nie chodziło mi właściwie o architekturę & wystrój wnętrz (choć i tak budynki Akademii Cross więcej mają wspólnego z domami w stylu wiktoriańskim, niż z barokiem), raczej o przywołanie mrocznych obrazów wyłaniających się z brytyjskiej literatury tego okresu, z wspomnianymi już siostrami Bronte na czele. Być może wynika to właśnie z konfliktu miedzy narzuconymi konwenansami, a faktycznymi pragnieniami kobiet w zasznurowanych gorsetach. Zresztą wampiryczna arystokracja w VK też nie potrafi wybaczyć Yuki jej spontanicznych reakcji. To ma być dobra kandydatka na ukochaną „księcia czystej krwi” o manierach angielskiego dżentelmena z wyższych sfer (zdecydowanie nie!) ;D Może się trochę upieram przy szczegółach, ale zarówno hemofilia, jak i tzw. upuszczanie krwi w celach leczniczych jest jednak czymś innym, niż oddawanie swojej krwi półdemonicznej istocie w dość dwuznacznych okolicznościach.

Symbol krzyża, który pojawia się przy okazji sposobów walki z wampirami, to w tym wypadku raczej wyłącznie rodzaj „gadżetu” (luźne powiązanie z egzorcyzmami itp.). To już taki urok postmodernizmu i nie sądzę, żeby autorka mangi chciała wiązać postaci w VK z konkretną religią. Nienawiść i odraza wobec wampirów wynika raczej ze strachu przez „innością” oraz jest echem starego „międzyrasowego” konfliktu, w którym wampiry zabijają ludzi kierowane pragnieniem zdobycia ich krwi. Kiedy jednak poznajemy Yuki o istnieniu wampirów wie już prawdopodobnie tylko niewielki procent społeczeństwa, można więc założyć, że wspomnienie Yuki o „grzechu” jest odbiciem poglądów Zera. W ocenie łowców wampirów, którzy zdają sobie sprawę ze skali zagrożenia, dobrowolne oddanie krwi jest rodzajem zdrady własnej rasy i wspieraniem „bestii w ludzkim ciele”. Chciałabym jeszcze raz podkreślić – to jest fantastyka i tych „zasad” nie da się mechanicznie przełożyć na rzeczywistość. Ale tak już zupełnie na marginesie – też uważam, że bezpieczniejszy jest ateizm niż fanatyzm religijny w jakiejkolwiek postaci (vide Świadkowie Jehowy i ich podejście do kwestii transfuzji krwi).

Literacki wampir od momentu „narodzenia” czyli od utworu „The Vampyre” z 1819 roku odbiega od opisów swoich pierwowzorów czyli istot z europejskiego, a ściślej chyba słowiańskiego, folkloru; nie wiem, dlaczego w VK miałoby być inaczej. Oczywiście można zastąpić wampira jakąkolwiek inną postacią nawet niekoniecznie fantastyczną, a zamiana „ugryzienia” w zwykły pocałunek nie odbiera sytuacji zmysłowego kontekstu, jednak historia straciłby wtedy cały swój egzystencjalny i tragiczny wymiar; inaczej mówiąc sięgając po mangę z wampirem w tytule trzeba się z pewnymi rzeczami liczyć, chyba że jest to komedia w rodzaju „Karin”.

Wiesz, cały problem polega na tym, że gdybym w podobny sposób analizowała jakieś uznane dzieło nikogo by to nie zdziwiło ani nie oburzyło. Ja jednak zrobiłam coś nietypowego i wybrałam mangę, więc od początku liczyłam się z ryzykiem „śmieszności”. Bez względu na wszystko jednak całkiem fajna rozmowa się nawiązała, więc dużo ciepłych myśli Ci przesyłam na koniec :)

@Zuzanno
Wcześniej owszem pisałaś, ale wyłącznie o miłości, a to jednak oznacza głębszą więź między bohaterami, na początku więc inaczej rozłożyłaś akcenty (wg mnie słusznie). Ja w sumie też dobrze wiem, że w VK przy okazji przemycania „pożądania” (nie tylko krwi) różne schematy z shojo się pojawiają, ale z drugiej strony podkoloryzowałaś trochę te opisy. Dodajmy jeszcze, że Yuki i Kaname okazują się być rodzeństwem (choć też nie do końca) i można by pomyśleć, że ta manga jest jak zły sen rodzica „dorastającej dziewczynki”. Nie ma sensu popadać w skrajności…

Co do „list”, myślę, że źle mnie zrozumiałaś, chodziło mi o to, że hm. starzeję się niestety ;)

Ta, a w ogóle to proponuje zrobić listę kto co przeczytał i obejrzał, bo czemu nie.

obledem jest, ze NAGLE dostrzegam erotyzm w ten mandze? wiec zacytuje siebie sprzed paru postow: „generalnie erotyczne jest jak mloda dziewczyna idzie z roznegliżowanym typem do lazienki i każe mu dobierać sie do jej szyi, ale to nie ma związku z krwią!”

i dalej drążysz te swoje dziwne domysly co autor mial na mysli. sprawa jest prosta – są dwa wampiry, jedna niekumata nastka. jest angst. jest rozrywka. jasne, mozna szukac dalej, ale przypomina mi to analize tego wiersza:
http://humor.aramin.net/0508/0248.html

Co do wypowiedzi „szanowanego twórcy animacji”, gdybym była złośliwa stwierdziłabym, że być może zazdrość przez niego przemawia, ale oczywiście nie jestem złośliwa…

gdybym przedstawila rodzicom wybranka z hemofilią czy innym syfem i oznajmila, ze musi dostawać krew, pewnie martwiliby sie o to, czy wnuki z takiego związku beda zdrowe a nie o to, ze pozbywam sie plynow.

co do – “ktoś, kto oferuje swoją krew jako pożywienie, by ożywić wampira popełnia grzech” – nie wiem, jaką religie wyznaja w świecie VK, ale fakt, ze wampira mozna zabić jakimś laserowym krzyżem pozwala mi stwierdzić, że dominuje chrzescijanstwo. a jezus ponoc kazal nakarmic glodnych. o ile wszyscy w VK nie są świadkami jehowy, yuki nie ma pojecia o naukach swojego zbawiciela i zwyczajnie wymysla sobie problemy (jakież to typowe). a nawet jesli wszyscy sa wyznawcami jakiegos dziwnego odlamu chrzescijanstwa zabraniajacego dzielic sie krwią, sprawdza sie moja teza, ze odrobina ateizmu kazdemu dobrze zrobi.

pytasz mnie, skąd ja wzięłam gwałt, bo ty o nim nie wspominalaś. faktycznie, moj blad, z rozpedu przeczytalam „namawianie do grzechu” jako „namawianie do gwaltu” wiec przepraszam.

dalej – oczywiscie, ze erotyka i seks nie sa tym samym. erotyzm naturalnie musi miec w sobie element niedopowiedzenia – zgrabne nadgarstki uslużnej gejszy muskane przez delikatne tkaniny rombka kimona MOGĄ być erotyczne. przekłuwanie ciała goracym prętem NIE POWINNO być erotyczne.

ok, dla ciebie wysysanie krwi to erotyzm, metafora defloracji i inne głębokie rzeczy. dla mnie raczej fascynacja mocno przerobionymi motywami z europejskiego folkloru, bedaca pretekstem do zrobienia romansidla. wampiry z VK moglyby równie dobrze być wilkolakami i nie wysysac krwi. calosc nic by na tym nie stracila – nie stracilaby też erotyzmu, bo nie na piciu krwi ten erotyzm polega.