Tomasz Grządziela, czyli Spellcaster, to lekko dziwny jegomość, o czym mogliście się przekonać, gdy kiedyś rozmawiał z nim Konrad. Spell postanowił trochę zabawić się z formułą MPK i zrobił coś w stylu „MTV Cribs”. Zobaczcie, jak mu wyszło. (Ł.)


A teraz… bardziej klasycznie. Zdjęcia można powiększać.

1. W ramce pierwi bohaterzy komiksowi, jakich stworzyłem (w połowie gimnazjum): Umci & Łysy, czyli dres i skate prowadzący filozoficzne dyskusje. Miałem cały zeszyt z paskami o nich, zgubiłem go na letnim obozie. Tęsknię za wami, chłopaki.
2. Mój przyjaciel z rozdwojeniem jaźni – Okulary – leżący na „Kolektywie” #5. Komiks w tej chwili powinien być w trakcie pocztowej podróży do szanownej nabywczyni.
3. Korkowa tablica, a na niej zdjęcie mojej bananowej klasy z liceum, banda szkiców szermierza z Sunlessa, napis „Śmierć schematom” i przepustki na festiwale, głównie te komiksowe. Dzisiaj żałuję, że wyrzuciłem tę stertę przepustek i identyfikatorów z festiwali teatrów ulicznych, na które jeździłem od małego dzieciaka (naprawdę małego). Byłaby z tego niezła kolekcja.
4. Moja deska kreślarska. Zrobiona z szuflady. Tak. Z szuflady.
5. Pisadła: cienkopisy (głównie Faber-Castella) 0.8, 0.3 i 0.05 + cieńszy mazak + grubszy marker (którego tu akurat nie widać) + dwa ołówki automatyczne (ze zwykłym i niebieskim grafitem). Kiedyś bawiłem się piórkami, ale, będąc człowiekiem, który nie potrafi wsypać łyżeczki cukru do herbaty, nie rozsypując przy tym połowy, zrezygnowałem.
6. Ciachanie biurek ręczną piłą to masa dzikiej radochy.

7. Monitor kineskopowy, do którego mam sentyment. Jest ze mną tak długo, że czuję się niezręcznie przy plazmach. A na tapecie okładka Mike’a Mignoli do miniantologii komiksowej z okazji dwudziestolecia wydawnictwa Dark Horse.
8. Matka noc.
9. Podręczniki „Dungeons&Dragons”. Teraz wyśmiewam ten system, ale strawiłem na nim kilka pięknych lat.
10. Gdzie dziesiątka? Gdzieś zniknęła. Nie wiem.
11. Sztylet, który tata przywiózł mi ze Stanów. Strasznie cheesy. Ale w wypadku ataku jestem uzbrojony. W tle skaner.
12. Imbryk na herbatę – standardowo z dodatkiem cytryny, miodu (najprawdziwszego, z południa Polski) i korzenia imbiru. Ocieplacz na imbryk ręcznie zrobiony przez mamę. Jest szalona na tym punkcie. Gdyby była komiksową superbohaterką, jej mocą byłoby dzierganie przeciwnikom strojów w kwiatki, by ze wstydu nie mogli podjąć dalszej walki.
13. Książki, niestety ostatnio przeze mnie zaniedbywane. Na górze antologia humorystycznej fantasy „Czarnoksiężycy z krainy osobliwości”, pod nim „Monstrous Regiment” Pratchetta, a na samym dole „Łacina na co dzień”. Te dwie ostatnie należą do Igora Wolskiego.
14. Dziwna figurka zrobiona z fantastycznego korzenia, gąbki i materiału, którą dostałem od brata z jakiejś okazji. Nie pamiętam.

Tak. Uładziłem co nieco pokój przed robieniem zdjęć, ale i tak po chwili wrócił do standardowego bałaganu.