Komentarze do: Lucyfer #2: Dzieci i Potwory

Autor: bele

bele — Mon, 12 May 2008 11:08:36 +0000

„Lucyfer 2″ jest tak długi, że w trakcie czytania minęła 2 w nocy i przysnąłem na chwilkę. Ale moim zdaniem to naprawdę niezła rzecz i Mike Carey nieźle się w tej opowieści sprawdza.
Fajnie, że wydawane będzie cztery razy w roku (wtedy egmont skończy to wydawać w ciągu 3 lat, bo chyba 10 tomów tylko jest).
Racja – „Baśnie” też mogli by częściej wydawać.

Autor: godai

godai — Mon, 12 May 2008 07:30:27 +0000

No cóż, z tymi rysunkami to taka sama zaraza, jak w Sandmanie. Pół biedy jeszcze, że się zmieniają, szkoda, że tak często i że tak potworny jest rozrzut poziomu ich prac.

Autor: Roberto

Roberto — Fri, 09 May 2008 21:30:46 +0000

Mi Amenadiel podobał się w I tomie – sługa boży mający własne zdanie. No i fajnie stół podpalił ;) W II już jakoś dla mnie stracił, chociaż trudno mi powiedzieć przez co konkretnie.

Co do Sandalfona – właśnie wuguglałem na Wikipedii: „Mógł posiadać także funkcje anioła ptaków lub anioła kształtującego płody w łonach kobiet.” więc jakiś sens to ma ;) ale nie usprawiedliwia to upadku Wielkiego Planu w ciągu 2 min ;)

Autor: konradh

konradh — Fri, 09 May 2008 18:58:25 +0000

A mi właśnie postać Amenadiela przypadła do gustu. Bo co do sposobu realizacji planów Lucyfera, to mam wrażenie, że idzie mu to po prostu zbyt łatwo, praktycznie bez wysiłku.

No i spójność – ni stąd ni zowąd pojawia się jakiś Sandalfon (chyba jego imie jest celowo śmieszne) ze swoim wielkim planem z którego po minucie nic nie zostaje.

Autor: Roberto

Roberto — Fri, 09 May 2008 16:22:30 +0000

Ja się osobiście na Lucyferze trochę zawiodłem. Postacie (główna w szczególności) są fajne jednak mam wrażenie, że ich potencjał nie został w pełni wykorzystany, a nawet trochę zmarnowany. Niektóre zostały tylko lekko napoczęte, jakby nie było czasu/sposobności się w nie trochę zagłębić.

Brakuje mi w tym jakiejś większej spójności – wszystko to dzieje się na zasadzie kompletnego przypadku, nawet kiedy ujawnia się plan (finał planu?) Lucyfera, to mam wrażenie, że mu to wszystko wyszło przez kompletny przypadek, a nie przez jego spryt i chytrość (no ale może to tak ma wyglądać? albo tylko ja mam takie wrażenie?)

No i ten motyw ze ‘złym dobrym aniołem’ jakoś taki trochę oklepany i mało oryginalny mi się wydaje.

A to wszystko pewnie dlatego, że ja Gaimana bardzo lubię (czego, o ile pamiętam, ty kmh powiedzieć nie możesz ;]) i takie ‘naśladownictwo’ ma marne szanse żeby mi przypaść do gustu. IMO za blisko ‘gaiman-style’ i jednocześnie trochę za słabo, żeby mi się spodobało ;)

Ale jest też możliwość, że nie wyłapałem tych wszystkich nawiązań i aluzji, a przez to przyjemność z czytania była mniejsza ;]